به گزارش روابط عمومی سازمان تبلیغات اسلامی، در روزگاری نه‌چندان دور مسجد امامزاده کازرون پذیرای افراد زیادی نبود؛ شاید در روز 4 تا پنج نفر کنار هم می‌ایستادند تا نماز جماعت برپا کنند و بعد دوباره سکوت بود و سکوت. اما حالا ماجرا فرق کرده است. گوشه‌ای از مسجد صدای بازی پینگ‌پنگ و فوتبال‌دستی می‌آید، جایی دیگر نوجوانی مشغول عکاسی و تولید محتواست و در ساعتی دیگر، حلقه‌ای تربیتی یا کلاس قرآن شکل گرفته است. مسجد امامزاده کازرون در سال‌های اخیر آرام‌آرام به جایی تبدیل شده که حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ کودک و نوجوان با آن ارتباط دارند؛ مسجدی که تلاش کرده نماز را به نقطه شروع ارتباط با نسل جدید تبدیل کند، نه پایان آن.

قصه مسجد امامزاده کازرون از جایی شروع شد که حضور مردم در نماز جماعت چندان پررنگ نبود. وقتی حجت‌الاسلام والمسلمین ابراهیم نوروزی به عنوان امام جماعت مسجد فعالیتش را آغاز کرد، گاهی تنها سه تا پنج نفر برای نماز جماعت حاضر می‌شدند. قرار نبود مسجد با همین تعداد ادامه دهد. ارتباط نزدیک با مردم، حفظ نماز جماعت و شکل دادن به برنامه‌های فرهنگی، کم‌کم فضای مسجد را تغییر داد و تعداد نمازگزاران را افزایش داد؛ تا جایی که در برخی شب‌ها جمعیت نماز جماعت به ۴۰ تا ۵۰ نفر رسید.

اما تغییر اصلی زمانی اتفاق افتاد که نوجوان‌ها پایشان به مسجد باز شد.
با شکل‌گیری گروه فرهنگی کانون مالک اشتر، فعالیت‌های تازه‌ای در مسجد جان گرفت. برنامه‌های مناسبتی از قالب‌های تکراری فاصله گرفت و شکل متفاوت‌تری پیدا کرد. فضای بانوان توسعه پیدا کرد و برای کودکان نیز غرفه‌ای اختصاص داده شد تا حضور خانواده‌ها و فرزندانشان در مسجد تنها به زمان اقامه نماز محدود نماند.

حالا مسجد امامزاده برای نوجوان‌ها فقط یک شبستان و صف نماز نیست. پینگ‌پنگ و فوتبال‌دستی، فوتبال، اردو و حلقه‌های تربیتی در کنار کلاس قرآن و برنامه‌های هنری و رسانه‌ای قرار گرفته‌اند. عکاسی، طراحی، تولید محتوا و فعالیت‌های رسانه‌ای هم بخشی از تجربه نوجوان‌هایی شده که مسجد را محل رفت‌وآمد و فعالیت خود می‌دانند.

در این میان، نوجوان‌ها تنها مخاطب برنامه‌ها نمانده‌اند؛ بخشی از کار را خودشان به دست گرفته‌اند. بعضی پشت دوربین ایستاده‌اند، بعضی در کار خبرنگاری و تدوین فعالیت کرده‌اند و عده‌ای هم در تولیدات هنری نقش داشته‌اند. گروه سرود مسجد نیز در مناسبت‌های مختلف روی صحنه رفته و نوجوان‌ها فرصت پیدا کرده‌اند در کنار حضور در برنامه‌ها، مهارت‌هایشان را هم تجربه و تقویت کنند.

قرآن نیز در این مسجد تنها به یک کلاس هفتگی محدود نمانده است. کلاس‌های قرآن و تجوید، محافل انس با قرآن و آموزش ترجمه نماز برگزار شده و برای نوجوان‌ها برنامه‌های قرآنی جداگانه‌ای شکل گرفته است. تلاش شده مفاهیم قرآنی از فضای آموزش فراتر برود و به بخشی از زندگی روزمره نوجوان‌ها نزدیک شود؛ همان نسلی که قرار است مسجد را نه فقط برای مراسم، بلکه به عنوان بخشی از زندگی اجتماعی خود بشناسد.

این مسجد البته فقط در فعالیت‌های فرهنگی و تربیتی خلاصه نشده است. در روزهای کرونا، مسجد در کنار مردم ماند؛ بسته‌های معیشتی میان خانواده‌های نیازمند توزیع شد و اقدامات ضدعفونی انجام گرفت. این مسیر بعد از آن دوران نیز ادامه پیدا کرد و با همراهی خیران و مجموعه‌هایی مانند هلال احمر، کمک‌هایی به خانواده‌های نیازمند رسید.

در مسجد امامزاده کازرون، همه این فعالیت‌ها در نهایت به یک مسئله برمی‌گردد؛ اینکه نوجوان احساس کند مسجد جای او هم هست. جایی که می‌تواند نماز بخواند، فوتبال بازی کند، قرآن یاد بگیرد، دوربین به دست بگیرد، در یک گروه سرود بخواند، اردو برود، دوست پیدا کند و حتی مسئولیتی در برگزاری یک برنامه بر عهده بگیرد.

مسجد امامزاده کازرون حالا با جمعیتی که روزی از چند نمازگزار شروع شده بود، روایت دیگری پیدا کرده است؛ روایتی که در آن صدای نماز و قرآن در کنار صدای بازی و خنده نوجوان‌ها شنیده می‌شود و مسجد، برای نسل جدید، فقط محلی برای اقامه نماز باقی نمانده است.