به گزارش روابط عمومی سازمان تبلیغات اسلامی، تهران به‌دلیل تنوع جمعیتی، تراکم ظرفیت‌های انسانی و پیچیدگی تعاملات اجتماعی، بستری منحصربه‌فرد برای تجربه‌های فرهنگی است که با هیچ شهر دیگری قابل قیاس نیست. همین ویژگی‌ها است که مدیریت فرهنگی آن را به امری نیازمند رویکردی مستقل و میدان‌محور بدل می‌کند. شکوفایی فرهنگی این شهر تنها از مسیر هم‌افزایی میان شهروندان و نهادهای اجرایی ممکن است، نه از طریق برنامه‌های از پیش تعیین‌شده‌ای که در اتاق‌های بسته طراحی شده‌اند. در این نگرش، مردم دیگر در جایگاه مخاطبان منفعل سیاست‌ها قرار نمی‌گیرند، بلکه به‌منزله منشأ و کانون اصیل طرح، تصمیم و حرکت شناخته می‌شوند و وظیفه نهاد، همراهی با اراده آنان است نه جایگزین شدن به‌جای آن.
حلقه‌های میانی در این ساختار نقشی محوری دارند. این مجموعه‌های ارگانیک برآمده از دل جامعه، نه ابزار اجرای طرح‌های سازمانی، بلکه با تکیه بر ظرفیت‌های حاکمیتی، در مسیر تحقق آرمان‌های انقلاب اسلامی حرکت می‌کنند. 
بر این اساس اداره کل راهبری زیست‌بوم فرهنگی تهران گام‌های آغازین را در شناسایی و پیوند میان فعالان فرهنگی برداشته و شبکه‌ای زنده از تعامل و همکاری پدیدآورده و فرآیند تواتمندسازی که اولویت این مرحله است، را در پیش گرفته. اکنون زیست‌بوم به مرحله‌ای رسیده که باید توان نهفته‌اش در میدان عمل متجلی شود و عرصه به کنشگران واگذار گردد تا در بستر فراهم‌شده، نه تنها ظرفیت‌های خود را ارتقا دهند، بلکه نقشی کلیدی در حل چالش‌های اجتماعی و فرهنگی ایفا کنند. 
آنچه در حال وقوع است، صرفاً اصلاح یک ساختار اداری نیست؛ این جریان الگویی از حیات اجتماعی مبتنی بر خلاقیت، هم‌افزایی و مشارکت ارادی را پیش چشم می‌گذارد که در آن مردم قلب تپنده زیست‌بوم‌اند، نه ناظران حاشیه‌نشین. باور راسخ آن است که با میدان‌آوردن مردم و تحقق انسجام اجتماعی، می‌توان به الگویی پیشرو از حکمرانی مشارکتی دست یافت؛ الگویی که اثرگذاری‌اش از سطح استانی فراتر رفته، در عرصه‌های ملی و حتی بین‌المللی نیز پژواک می‌یابد.